Een leven lang leren ...

Als we het "spel" blijven zien
Blijven genieten van nieuw

Onze nieuwsgierigheid koesteren
Gericht omarmen en ontwikkelen

Onthouden waar we waren
Ook als er even tijd tussen zit

Anderen echt zien op onze weg
En ze enthousiast welkom heten

Even met ze mee gaan
Blij en genietend van de ontmoeting

Dankbaar voor het even
Samen op weg zijn in de ontwikkeling 

Niet denkend vanuit scoren
Wel vanuit blij geconstateerde vooruitgang

Verwonderd en prettig ontvankelijk
Blijven kijken en echt open waarnemen

Wat kunnen we dan genieten
En ver, vaak verder dan verwacht, komen

We deden het eerst zelf de "groten" voor
En laten nu de "kleintjes" ons inspireren ...

Foto Helma Ketelaar

Zachtheid omarmt

Als oog
Als hart
Als oor
Als hoofd
Als …

Openen voor zachtheid

Vanuit rust
Vanuit inzicht
Vanuit wijsheid
Vanuit ervaring
Vanuit …

Zachtheid omarmen …

Krijgt leven …

Een andere dimensie
Een andere diepte
Een andere beleving
Een andere waarde
Een andere …

 

Om …

… genietend …

vanuit

te

…

gaan

… L E V E N …

…

Foto Helma Ketelaar

 

03-02-2022 Een rijke Belgische kunstervaring genoten in Singer, Laren

Het voelde verrijkend, luxe en bijna onwerkelijk om weer eens live een kunsttentoonstelling te beleven. Hoe fijn is dat! Ondanks de niet zo goed door mij ingeschatte regen, met name op de terugweg, zit ik nu al een paar uur thuis van oor tot oor te grijnzen. Wat doet dit me, ondanks alle mondkapjes, regels en codes, goed!

Hoe ik daar kwam? Er was een rondleiding georganiseerd door Humanistisch Verbond Afdeling 't Gooi, Vecht, Almere en daar las ik over in het recente regionale mededelingenblad.

 

Foto: Helma Ketelaar

Sinds januari 2019 lees ik bewust de tweewekelijkse digitale nieuwsbrief van het Humanistisch Verbond en vanaf december 2020 ben ik ook lid. Dat viel natuurlijk midden in alle corona regelingen, waardoor ik wel gelezen heb wat de landelijke organisatie en de regionale afdeling doen, maar iets meemaken was nog niet gelukt. Nou ja, ik had wel al contact met Ties Grijpstra, de regionale voorzitter. Dat laatste heeft recent geleid tot een heel prettig kennismakingsgesprek, waarin we veel bekenden blijken te delen, en tot mijn deelname sinds afgelopen maandag aan het regionale bestuur hier van het Humanistisch Verbond.

Mijn bezoek vandaag aan Museum Singer Laren had dan ook twee redenen. Ten eerste wilde ik graag ervaren hoe zo'n activiteit door de Afdeling 't Gooi, Vecht, Almere van het Humanistisch Verbond  georganiseerd wordt en welk interesse hiervoor is. Ten tweede wilde ik heel erg graag eindelijk weer eens een tentoonstelling live genieten. Én ja, natuurlijk heb ik zo'n mooie #Waanders catalogus mee naar huis genomen om goed na te genieten en me te herinneren om minimaal nog een keer terug te gaan om deze schilderijen nogmaals in me op te nemen en te beleven. 

Foto: Helma Ketelaar tentoonstelling Museum Singer, Laren

 

Rakende, diverse kunst van onze zuiderburen uit de periode ca. 1870 - 1970 die door Singer Laren in echt te genieten overzichtelijke zalen is verdeeld, waarin ruimte is voor de stromingen als realisme, impressionisme, symbolisme, luminisme, fauvisme, expressionisme en surrealisme. Veel mij aansprekend werk, natuurlijk grotendeels van mannelijke schilders. Daarom vraag ik je, als je de tentoonstelling gaat bezoeken, of wanneer je de uitgave Belgische Meesters van Waanders aanschaft, toch ook de tijd te nemen om te genieten van het werk van Anna Boch "Dunes au soleil" (Duinen in de zon). Een werk van Anna waar ik van genoot en eindeloos bij weg kan dromen.

Er was en is veel te genieten in Singer Laren. De rondleiding door Museum Singer Laren van vanochtend, die onze afdeling van het Humanistisch Verbond had georganiseerd, leverde mij extra beeld en beleving bij deze tentoonstelling. Als het coronatechnisch mogelijk blijft, zit er binnenkort nog zo'n rondleiding bij een volgende tentoonstelling in Museum Singer Laren in de planning. Ik ben daar, als het me enigszins past, graag weer bij. Eerst eens zien, wanneer ik deze tentoonstelling nog een keer kan gaan beleven.

Foto: Hema Ketelaar brochure Museum Singer, Laren

 

 

 

Deze coronatijd maakt me nog meer duidelijk hoe rijk het is,
als je,
weer,
 live van kunst en cultuur kunt te genieten.

2022: mooie afslagen en nieuwe wegen

Nieuwjaar is gestart. Op deze prachtige dag startte ik met een lekker stukje hardlopen. Nu thuis met koffie, restje oliebol en het nieuwjaarsconcert op NPO1. Dat beleef ik niet ieder jaar. Tijdens het lopen dacht ik aan het plezier en genoegen van mijn vader op Nieuwsjaarsdag. Wat kon die man genieten van de Radetzky-Marsch van Johann Strauss. Zijn genieten was voor mij een genieten op zich. Dat was al weer 38 jaar terug. Hij was toen 65.

Toen ik zijn leeftijd tijdens het hardlopen besefte, voelde ik me extra gelukkig. Zo fit als ik nog altijd ben. Hoewel ik onder meer zeer tot mijn spijt en verdriet in november bij een tennisvriendin heb ervaren, hoe verrekte kwetsbaar fitheid kan zijn.

Carpe diem, geniet van het moment en haal uit het leven het beste, ook al (b)lijkt leven soms opeens anders te zijn. Dat leerde mijn oma me al de eerste 40 jaar van mijn leven. Een inzicht en kracht waar ik haar elke dag dankbaar voor ben.

Natuurlijk kijk ik ook vandaag even terug en vooruit.

Terug: 2021: ik werd weer krachtig, mijn veerkracht won het van mijn hersenschudding en kaakkneuzing en zakelijk voel ik me sterk. Creatief was het een doorbraak ("Helaas niet voor mij")  Ik heb genoten van de diverse optredens, die er ondanks alles soms konden plaatsvinden.

Vooruit: 2022: ik ga keuzes maken. Het is meer dan tijd om privé, zakelijk, fit en creatief te zien wat ik dit jaar ga doen en voor jaren daarna daarmee een nieuwe basis ga leggen. Soms komt een nieuwjaar op een heel passend moment. Dit momentum pak ik dan ook van harte aan.

Hoe? Het zal niet standaard zijn, zoals ik in "Onderweg" al eens schreef en uitsprak. Ik ga dromen, voelen, kijken, luisteren, beleven, durven, gaan en als het past of uitkomt springen. Mocht ik natte voeten halen ... , dat verwacht ik niet. Én mocht dat (deels) toch gebeuren ... volgens mij heb ik allang laten zien, dat ik dan zorg, dat ik weer op een mooie, mij passende, nieuwe, droge kant terechtkom.

Kortom: onderweg naar mooie afslagen en nieuwe wegen in 2022 ...

Foto Helma Ketelaar

Dagtochtje in Rotterdam met gids met roots

Let op, dit lijkt wel een kort uitjesverslag!

Natuurlijk ben ik wel eens in Rotterdam, even, geweest. Voor mijn werk, of doordat nota bene mijn eigen jong op eigen benen startte in Rotterdam.

Als historica, en bijna Amsterdamse, weet ik heus wel wat van de skyline, de havens, de aanpak mentaliteit, boekhandel Donner, het bombardement en de opbouw van de stad.

Maar als een vriendin, opgegroeid in Rotterdam Zuid uit een familie met een binnenschippersgeschiedenis, je "haar" Rotterdam laat zien en je wijst, waar de boot van haar vader lag, dan kijk je letterlijk je ogen uit.

  Foto Ina Boer

 

Ina vertelde me dat heel lang Het Witte Huis het hoogste punt van de skyline was, hoe Het Depot nu schittert, waar er gebasketbald werd door haar en waar ze die sport keek....
Dan voelt die stad me opeens heel anders.

Foto Ina Boer: voor Het Witte Huis

Die stad kent rust, leeft en heeft zoveel geschiedenis. Ik besefte weer eens hoe goed je soms in het buitenland in de rondte kijkt en hoe weinig je daar in eigen land de tijd voor neemt. Helemaal met een vriend(in) die in zo'n andere buurt/stad is opgegroeid, is dit zo leuk. Dan ga je je voorstellen, hoe het is om daar op te groeien en te leven.

In Rotterdam is nog steeds de scheidslijn, tussen wat wel en niet gebombardeerd is, te herkennen. Hier en daar lijkt (?) het bombardement wel heel precies uitgevoerd, want het postkantoor en het stadhuis staan nog overeind.

Foto Helma Ketelaar: Laurenskerk

Ook de oplossing om de collectie van het Museum van Boijmans Van Beuningen tijdens de verbouwing in Het Depot te plaatsen, vind ik indrukwekkend en zo passend bij mijn beeld van Rotterdam: industrieel, creatief en aanpakken. 

Foto Helma Ketelaar: Het Depot

Natuurlijk zag ik op een afstand de Euromast én kunst én water én havens.

Een grotere verrassing was de Noorse Sjømannskirke voor mij:

 

 

Foto: Helma Ketelaar

Foto: Helma Ketelaar

Rotterdam heeft als stad ook een heerlijke diversiteit aan mensen, terrassen en fantastische bruggen.

Volgens mij is hier wel uit te lezen dat dit dagtochtje smaakt naar meer.
Dank je wel, Ina!🙏🙏🙏
Die stad Rotterdam heeft me meer geraakt, dan ik vooraf had gedacht.

Dit bankje ...

Foto Helma Ketelaar

Nog met de rug
Naar een prachtig
Een te genieten
Uitzicht.

Gespot
Geleid
Een middag
Van vele uitzichten.

Het bankje
Stond/staat
Net (nog) niet
Dát gewenste uitzicht.

Weer gezien
Gestopt
Vastgelegd
Meegenomen uitzicht ...

Vandaag een nat hart

Gisteren
Leek het er nog
Leek het er nog helemaal
Gisteren
Leek het er nog zo vanzelf
Leek het er mij nog natuurlijk vanzelf
Zo te genieten te zijn

 

nat hart
Foto Helma Ketelaar

Vandaag

Vraag ik me af

Vraag ik me misschien wel voor het eerst

Vandaag
Vraag ik me met natte ogen
Vraag ik me met een nat hart af
WAT gisteren te genieten was

Morgen
Kan mijn vandaag
Kan mijn vandaag verwarmen
Morgen
Gaat van gisteren en vandaag
Gaat voor mij van vandaag en gisteren
Een nieuw "mijn" gisteren maken

"Mijn" gisteren
Dat ik dan verwacht
Dat ik dan voor het eerst ontmoet
"Mijn" gisteren
Ik ontmoet je morgen
Ik ontmoet je morgen, voel ik al, 
Als welkom tastbaar.

"Mijn" gisteren
Foto Helma Ketelaar

Geniet van voorpret

Nog een maandje en dan ga ik heerlijk bijtanken in de Bourgogne. Daar kijk ik naar uit en als ik daar ben, ga ik zeker weer meer dan eens genieten van dat prachtige uitzicht op de Morvan.

Zicht op de Morvan vanuit Champallement

Ik heb er zin in zie ik in mijn huis. Op diverse plekken liggen of staan al wat spullen die meegaan. 

Vakantieboeken: allemaal mee?

Boeken om te lezen met diverse redenen. 

Ter inspiratie. Voor reflectie en om plannen te maken.
Om te ontspannen. Te schrijven. Te kleuren. 

Ja, ook digitaal gaat wel wat mee, maar een fysiek boek in de zon of schaduw.....

Basic vakantie genieten:-)

Natuurlijk gaat er een lading zonnecrème mee, die heb ik zelfs in
de schaduw nodig. Én mijn teenslippers et cetera, et cetera.

Persoonlijk kan ik van voorpret enorm genieten. Ik bedenk wat ik er ga doen. Hoe het voelt om daar te zijn. Wat ik ga ruiken. Hoe ik mogelijk weer ga genieten van dat verrassende lekkere eten in Vézelay.

Ik verheug me op mijn gîte op het domein Champagne Manoir waar ik me zo heerlijk ontspannen, thuis en welkom voel. Ga genieten van mijn heerlijke eigen plek en de gezellige gesprekken bij de table d'hôte op het domein. 

Echt een cadeau dat ik dat via een advertentie ooit heb ontdekt. Het past me helemaal om daar na een jaar werken, studeren en leven bij te tanken.

Het valt mee op dat anderen met voorpret soms heel anders omgaan. Die waarschuwen mij zelfs vaak, als ik vertel dat ik me ergens op verheug. Ik zou eens teleurgesteld kunnen worden... Hun gedachten zijn nu eenmaal anders dan die van mij. 

Natuurlijk kan wat je je voorstelt in werkelijkheid anders gaan.....  Feitelijk is dat zelfs meestal ook zo het geval. "Ja, en...?", denk ik dan. 

Als het minder leuk wordt, heb ik in ieder geval de voorpret al genoten. Wordt het wat ik dacht of hoopte? Heerlijk! Als het nóg leuker wordt dan ik eerst dacht, hoopte of voelde, is dat alleen maar extra mooi en waardevol. 

  

Kortom; 

een te genieten zomer gewenst: 

vooraf, in het hier en nu én na aanloop.  

Uitzicht vanaf het terras van mijn gîte.

******

"rokjesweer" en mannenmode in de zomer

Zojuist keek ik op het internet na, wanneer de zon vandaag tevoorschijn komt. Die hebben ze ons immers voorspeld. Mijn vandaag geplande hardlopen doe ik nu eenmaal dan graag in het zonnetje.

Het zonnetje komt morgen meer dan vandaag, zag ik net. Mijn studiebreak maak ik straks dus in de tweede helft van de middag, want dan is er de meeste kans op de zon.

Ik keek even  naar beneden op de pagina en zag de waardering van weeronline voor de diverse activiteiten vandaag. Hardlopen stond niet in het gescoorde rijtje.

Wel "rokjesweer". 

Natuurlijk een leuk term voor mooi weer. Ik kan ook niet wachten tot ik weer genietend van het weer in een rokje naar buiten kan. Tegelijk zette het me aan het denken....

We zijn toch nog niet zo ver met de emancipatie dacht ik toen. "Rokjesweer" is immers een door mannen bedachte term. Ontstaan vanuit een genieten van mannen.

Daar is op zich niets mis mee. Genieten is belangrijk in het leven. Ik heb alleen net eens even gekeken naar de mode voor mannen voor deze zomer en teruggedacht naar welke mannenkleding ik uit kijk als het mooi weer is.... Het is er wel, maar over het algemeen...

Dus wat mij betreft een oproep aan onze mannen:

kleed je met "rokjesweer" eens zo aan

dat degenen, die graag naar je kijken

ook graag naar je kijken.

Heerlijke zomer gewenst!

Blijf dagdromen dromen en geniet je vandaag

Voor je het weet krijgt leven zomaar ritme of vorm. Dat komt doordat je soms even vergeet jouw leven op jouw manier te voeden. Dan vragen de dagelijkse zaken en de dagelijkse zorg al je aandacht en energie en lijkt het of het niet anders kan.

Dat zijn die fases waarop je levensweg recht lijkt, zonder kruispunten en afslagen naar waardevolle nieuwe ervaringen, kansen en onverwachte geluksmomenten. Waarop alles een soort van uitgestippeld en in beton gegoten lijkt. Dat is het niet, dat voelt soms zo.
 
De kansen en uitdagingen lijken dan weg en voor een ander. De strijkstok waarmee je warmte, diepte, verrassing en kleur aan je leven kunt geven, lijkt wel in je diepste verstopt en onvindbaar te zijn.

Dat is niet zo.
Je kunt die strijkstok altijd weer vinden en oppakken. Je kunt die strijkstok afstoffen en ter hand nemen. Je snaren een voor een stemmen, je strijkstok harsen en je adem laten landen. Gewoon diep van binnen. Zoals op deze zondagochtend. Luisterend naar de stilte en zelfs genietend van die ene kraai.

Laat je verrassen door de eerste toon, die uit je denkbeeldige cello te voorschijn komt. Diep, hoog, laag, traag, snel .... net wat past. En voel wat het met je doet. Waar word je geraakt? Wat opent zich? Welke beelden, geluiden en gevoelens ontstaan er in je hoofd, in je hart, in je lijf .... ?

Ga door, zoals het in je opkomt en geniet onbevangen van elke toon die er is, of die je even weglaat en die er mogelijk kan zijn en toch nooit komt. Want het is goed. Het is goed zoals het is en zoals het komt.

Dan merk je, dat je opent, want je dagdroomt weer. Je bent diep in jezelf aan het openen en alles wat op slot stond, komt stap voor stap voorzichtig weer te voorschijn.

Dat is de kracht van een toon op je (denkbeeldige) cello spelen. De kracht en de rijkdom die je je leven geeft, door te blijven dagdromen. Door je kansen te blijven voelen, te kunnen ervaren en opnieuw te durven ontdekken. Niet door op weg te gaan. Juist door jezelf van binnen te openen en van daaruit jouw leven te leven.

Blijf dromen

geniet je dagdromen,

blijf open

en geniet je vandaag.

Kiezen voor focus, is kiezen voor durf en loslaten.

Zonder keuzes kan voor je het weet je leven verglijden. Je bent druk, tenminste dat ervaar je zo, maar als je na een week of wat terug kijkt, is er vanuit de drukte weinig ontstaan. Het loslaten kan soms betekenen, dat je ook echt even weg moet. Ruimte in je hoofd en je hart. Eigenlijk gewoon even niets.

Het is bijna vijf jaar geleden, dat ik voor het eerst, ja toen pas :-),  heel bewust en eigenlijk ongelofelijk genietend een strandwandeling maakte in het mij zo dierbare Zandvoort. Ik was die ochtend eerst gaan hardlopen. Het was een prachtige, zonnige zondagochtend in januari. Die middag zou ik een mix dubbel tennispartij spelen in de wintercompetitie. Een soort onderlinge competie hier in de buurt. Die staat voor tennis en ontmoeten. 

De zon scheen zo lekker, het voelde zo fijn en open buiten. Dat was nou net wat ik nodig had. Niet in een hal bewegen. Buiten zijn. Ademen. Ruimte voelen. En als ik eerlijk ben, ook Helma (her)ontdekken.

Die dag ervoor was me 100% duidelijk geworden, dat mijn levensweg even alleen verder ging. Ik was nog benieuwd geweest, of er andere mogelijkheden waren, en of ik daar voor voelde. Dat was niet zo. Ook dan is de missie: loslaten, durven en focussen op mijn nieuwe weg. Ruimte pakken. Ik had een sterk gevoel, dat ik naar Zandvoort moest. Naar zee. Was dan ook erg blij, dat er iemand graag voor me inviel in de geplande tennispartij en ik ben voor het eerst bewust alleen naar Zandvoort gegaan. Ik had het niet verwacht, maar heb me daar toen zo rijk, rustig en Helma gevoeld. Die dag is echt de markering geworden van een sterke nieuwe start, gebaseerd op een manier van leven die bij mij past.

Die ervaring brengt mij steeds vaker naar het strand. Ga ook wel naar live muziek of hardlopen om los te laten en de focus weer scherp te krijgen. Ik merk steeds meer, dat deze openheid, en zeker in combinatie met een rustig strand, me zo van dienst is om te durven los te laten en die eigenlijk inmiddels wel bekende focus te volgen.

Terugkijkend op de laatste vijf jaar heeft me dat goed gedaan. Die regelmatige wandelingen met mezelf op een rustig strand. Dat geeft me mijn focus; het bevestigt me mijn weg. Ik herken het ook in de begeleiding van diverse coachees, hoe zij hun focus kiezend hun eigen weg zijn gegaan. Dit betekent ook voor hen durven en loslaten. Het is prachtig om soms jaren later te mogen ervaren, waar hen dit ook gebracht heeft. 

Ik vond het vijf jaar terug ook een hele stap om alleen naar Zandvoort te rijden. Nu doe ik zoveel meer in evenwicht alleen. Dat voelt rijk. Het hoeft niet alleen; het is soms wel heel goed.

De ruisende zee en de breedte van het strand

brengen mij los van al die andere in het dagelijks leven aanwezige terughoudende zaken 

naar wat echt belangrijk is voor mij. 

Mijn weg naar mijn levensdoel: een wijs oud wijf worden.