Posts tonen met het label dromen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label dromen. Alle posts tonen

zaterdag 9 augustus 2025

Tijd is een luxe ...

Tijd ...
heb ik ingezet
om verder te gaan

Verder gaan ...
praktisch en feitelijk
de boel weer op de rit

Tijd ...
kent vele waarden
diverse vormen

Verder gaan
nu in ontdekkingstijd
dromen en vooruitzien

Tijd ...
is echte luxe
om te koesteren 

In vrijheid
open kunnen zien
en voelen ... gebruik het ... 

Foto Helma Ketelaar

 

zaterdag 1 januari 2022

2022: mooie afslagen en nieuwe wegen

Nieuwjaar is gestart. Op deze prachtige dag startte ik met een lekker stukje hardlopen. Nu thuis met koffie, restje oliebol en het nieuwjaarsconcert op NPO1. Dat beleef ik niet ieder jaar. Tijdens het lopen dacht ik aan het plezier en genoegen van mijn vader op Nieuwsjaarsdag. Wat kon die man genieten van de Radetzky-Marsch van Johann Strauss. Zijn genieten was voor mij een genieten op zich. Dat was al weer 38 jaar terug. Hij was toen 65.

Toen ik zijn leeftijd tijdens het hardlopen besefte, voelde ik me extra gelukkig. Zo fit als ik nog altijd ben. Hoewel ik onder meer zeer tot mijn spijt en verdriet in november bij een tennisvriendin heb ervaren, hoe verrekte kwetsbaar fitheid kan zijn.

Carpe diem, geniet van het moment en haal uit het leven het beste, ook al (b)lijkt leven soms opeens anders te zijn. Dat leerde mijn oma me al de eerste 40 jaar van mijn leven. Een inzicht en kracht waar ik haar elke dag dankbaar voor ben.

Natuurlijk kijk ik ook vandaag even terug en vooruit.

Terug: 2021: ik werd weer krachtig, mijn veerkracht won het van mijn hersenschudding en kaakkneuzing en zakelijk voel ik me sterk. Creatief was het een doorbraak ("Helaas niet voor mij")  Ik heb genoten van de diverse optredens, die er ondanks alles soms konden plaatsvinden.

Vooruit: 2022: ik ga keuzes maken. Het is meer dan tijd om privé, zakelijk, fit en creatief te zien wat ik dit jaar ga doen en voor jaren daarna daarmee een nieuwe basis ga leggen. Soms komt een nieuwjaar op een heel passend moment. Dit momentum pak ik dan ook van harte aan.

Hoe? Het zal niet standaard zijn, zoals ik in "Onderweg" al eens schreef en uitsprak. Ik ga dromen, voelen, kijken, luisteren, beleven, durven, gaan en als het past of uitkomt springen. Mocht ik natte voeten halen ... , dat verwacht ik niet. Én mocht dat (deels) toch gebeuren ... volgens mij heb ik allang laten zien, dat ik dan zorg, dat ik weer op een mooie, mij passende, nieuwe, droge kant terechtkom.

Kortom: onderweg naar mooie afslagen en nieuwe wegen in 2022 ...

Foto Helma Ketelaar


zaterdag 20 mei 2017

Blijf dagdromen dromen en geniet je vandaag

Voor je het weet krijgt leven zomaar ritme of vorm. Dat komt doordat je soms even vergeet jouw leven op jouw manier te voeden. Dan vragen de dagelijkse zaken en de dagelijkse zorg al je aandacht en energie en lijkt het of het niet anders kan.

Dat zijn die fases waarop je levensweg recht lijkt, zonder kruispunten en afslagen naar waardevolle nieuwe ervaringen, kansen en onverwachte geluksmomenten. Waarop alles een soort van uitgestippeld en in beton gegoten lijkt. Dat is het niet, dat voelt soms zo.
 
De kansen en uitdagingen lijken dan weg en voor een ander. De strijkstok waarmee je warmte, diepte, verrassing en kleur aan je leven kunt geven, lijkt wel in je diepste verstopt en onvindbaar te zijn.

Dat is niet zo.
Je kunt die strijkstok altijd weer vinden en oppakken. Je kunt die strijkstok afstoffen en ter hand nemen. Je snaren een voor een stemmen, je strijkstok harsen en je adem laten landen. Gewoon diep van binnen. Zoals op deze zondagochtend. Luisterend naar de stilte en zelfs genietend van die ene kraai.

Laat je verrassen door de eerste toon, die uit je denkbeeldige cello te voorschijn komt. Diep, hoog, laag, traag, snel .... net wat past. En voel wat het met je doet. Waar word je geraakt? Wat opent zich? Welke beelden, geluiden en gevoelens ontstaan er in je hoofd, in je hart, in je lijf .... ?

Ga door, zoals het in je opkomt en geniet onbevangen van elke toon die er is, of die je even weglaat en die er mogelijk kan zijn en toch nooit komt. Want het is goed. Het is goed zoals het is en zoals het komt.

Dan merk je, dat je opent, want je dagdroomt weer. Je bent diep in jezelf aan het openen en alles wat op slot stond, komt stap voor stap voorzichtig weer te voorschijn.

Dat is de kracht van een toon op je (denkbeeldige) cello spelen. De kracht en de rijkdom die je je leven geeft, door te blijven dagdromen. Door je kansen te blijven voelen, te kunnen ervaren en opnieuw te durven ontdekken. Niet door op weg te gaan. Juist door jezelf van binnen te openen en van daaruit jouw leven te leven.

https://www.google.nl/search?q=lou+reed+perfect+day&ie=utf-8&oe=utf-8&client=firefox-b-ab&gfe_rd=cr&ei=VTAhWefcM5Pc8AeQmLOQDg

Blijf dromen
geniet je dagdromen,
blijf open
en geniet je vandaag.