Weer dichtbij, Pa

Gisteren was je in Amsterdam
Zo echt
Zo maar 
Zo heel dichtbij

Misschien weet je of voel je het
Je hebt een pracht achterkleinzoon
Die net als jij graag praat en lacht
Het "praten" is nog wel "gebrabbel"

Hij kijkt met interesse rond
Gek op bomen en natuur
We denken dat we hem zien denken
Merken zijn aandacht voor licht, geluid en muziek

Net als jij is hij open naar mensen
En ontmoet hij ze graag
De wereld leert hij rustig kennen
Onder de boom en op het gras vandaag

Deze warme zomeravond was ik met je kleinzoon
Op zijn balkon in gesprek
Waar parkieten en zwaluwen vlogen
Terwijl wij terugblikten, ook naar jou ...

Je achterkleinzoon heeft prachtige ouders
En een wereld vol liefde om hem heen
We gaan hem zeker over je vertellen
Je liefde, gedachten en warmte doorgeven

Je kleinzoon kijkt er naar uit
Om net zoals hij als kleintje met jou
Hand in hand naar de molen liep
Zich zo warm en welkom voelend

Straks met zijn eigen zoon, jouw achterkleinzoon
Hand en hand
Verder de wereld te verkennen
Ook dan ben jij weer dichtbij ...

Gisteren was je in Amsterdam
Zo echt
Zo maar 
Zo heel dichtbij
 

Foto Helma Ketelaar

 

De waarde van poezie albums

Ieder mens heeft zo zijn ankers in het leven. Mijn grootste ankers waren en zijn mijn vader en mijn oma. Ik ben haar 4de kleinkind en 1ste kleindochter, er volgden nog 25 kleinkinderen na mij. Zij heeft zelf, 15 kinderen binnen 19 jaar gebaard.

Én ieder kleinkind heeft eigen warme herinneringen aan haar. Hoe knap is dat!

Een tante van me, die "De dag is langer dan vandaag" al in haar bezit heeft, zei me van de week over mijn bundel: "Niet alles rijmt ... ".

Klopt, rijmen is niet altijd mijn stijl.
Haar opmerking deed me met genoegen terugdenken aan de poezie albums van weleer.

Die poezie albums zijn zeer waardevol voor me.
Ik heb nog de oude van mijn moeder, waarin een liefdesverklaring te lezen staat. Jaren later had ik een eerste vakantievriendje ... zoon van die man die door het oorlogsgeweld in Rotterdam bij mijn overgrootmoeder bij kwam en daardoor veel in het gezin van mijn oma was. En mijn moeder leuk vond 😉. (Zij hem minder)

Zelf heb ik in het verleden 1,5 poezie album gevuld gekregen en ik heb ze nog steeds bewaard. Ja, ook in mijn eerste poezie bundel staat een soort huwelijksverzoek; was in de 5de klas.

Mijn tweede poezie album opende tot mijn grote genoegen mijn oma, ze had toen iets meer tijd, met dit door haar voor mij gekozen en geschreven gedicht:

Foto en album Helma Ketelaar

 

 

 

 

Woorden die haar pasten en mij passen. Woorden die ik ook bij haar afscheid in mijn speech heb herhaald. Woorden die ik nu ook geraakt deel.

🍀🌹🍀Wat kunnen je passende woorden je goed doen🍀🌹🍀

 

2022: mooie afslagen en nieuwe wegen

Nieuwjaar is gestart. Op deze prachtige dag startte ik met een lekker stukje hardlopen. Nu thuis met koffie, restje oliebol en het nieuwjaarsconcert op NPO1. Dat beleef ik niet ieder jaar. Tijdens het lopen dacht ik aan het plezier en genoegen van mijn vader op Nieuwsjaarsdag. Wat kon die man genieten van de Radetzky-Marsch van Johann Strauss. Zijn genieten was voor mij een genieten op zich. Dat was al weer 38 jaar terug. Hij was toen 65.

Toen ik zijn leeftijd tijdens het hardlopen besefte, voelde ik me extra gelukkig. Zo fit als ik nog altijd ben. Hoewel ik onder meer zeer tot mijn spijt en verdriet in november bij een tennisvriendin heb ervaren, hoe verrekte kwetsbaar fitheid kan zijn.

Carpe diem, geniet van het moment en haal uit het leven het beste, ook al (b)lijkt leven soms opeens anders te zijn. Dat leerde mijn oma me al de eerste 40 jaar van mijn leven. Een inzicht en kracht waar ik haar elke dag dankbaar voor ben.

Natuurlijk kijk ik ook vandaag even terug en vooruit.

Terug: 2021: ik werd weer krachtig, mijn veerkracht won het van mijn hersenschudding en kaakkneuzing en zakelijk voel ik me sterk. Creatief was het een doorbraak ("Helaas niet voor mij")  Ik heb genoten van de diverse optredens, die er ondanks alles soms konden plaatsvinden.

Vooruit: 2022: ik ga keuzes maken. Het is meer dan tijd om privé, zakelijk, fit en creatief te zien wat ik dit jaar ga doen en voor jaren daarna daarmee een nieuwe basis ga leggen. Soms komt een nieuwjaar op een heel passend moment. Dit momentum pak ik dan ook van harte aan.

Hoe? Het zal niet standaard zijn, zoals ik in "Onderweg" al eens schreef en uitsprak. Ik ga dromen, voelen, kijken, luisteren, beleven, durven, gaan en als het past of uitkomt springen. Mocht ik natte voeten halen ... , dat verwacht ik niet. Én mocht dat (deels) toch gebeuren ... volgens mij heb ik allang laten zien, dat ik dan zorg, dat ik weer op een mooie, mij passende, nieuwe, droge kant terechtkom.

Kortom: onderweg naar mooie afslagen en nieuwe wegen in 2022 ...

Foto Helma Ketelaar