De stoel gaf positie
...
Gisteren
...
Een logische positie
...
Voor dat moment
Een positie
...
Met nut
...
Om inzet te tonen
...
Voor die periode
De stoel
...
Maakt vandaag
...
Je werk
...
Niet morgen
Dan
...
Is er een
...
Andere stoel
...
Voor jou
 |
| Foto Helma Ketelaar |
We deelden niet meer alle rituelen
Waar je me wel groot mee bracht
Hoewel jezelf
Daar ook met een "8 mei" blik naar keek
Dat vond ik wel lastig
Daardoor waren er
De avond ervoor en op de dag zelf
Rituelen die ik ken, kende maar ...
Daar heb ik ook niets gezegd
Voelde dat niet op zijn plaats
Heb wel intens kennisgemaakt met
"In paradisum"
Wat Ma per se wilde horen
Als je de kerk uitgedragen werd
Ik hoorde en beleefde dat toen
Me heel rakend voor het eerst
Heb het daarna zelf
Vele malen gezongen
Tijdens diverse rouwdiensten
Dat hielp verwerken
Tegenwoordig raakt het me zo
Dat als ik in een familierouwdienst zit
Ik alleen maar volschiet
En geen mooie noot kan meezingen
"In paradisum" is het eerste nieuwe
Nieuwe ritueel dat je me meegaf
Je crematie was in Lelystad
Dat was een hele rit vanaf Weesp
Voor mij een hele rijke rit
Een rit met in 1988
Vele lege weilanden
Ruimte, veel ruimte
Die ruimte had ik nodig
Om daar mijn afscheidsbrief aan jou
Voor die hele grote groep
Familie en bekenden uit te spreken
Die rit naar Lelystad voel ik gewoon nog
Heb ik zo helend ervaren
Waardoor ik mijn woorden kon zeggen
Je dichtbij kon voelen
Nog altijd rij ik die rit
Graag naar je toe
Het is er wat minder leeg
Die ruimte voel ik nog steeds ...
 |
| Foto Helma Ketelaar |
Misschien
Een beetje overmoedig
Positief en met lef
Dromend
Mijn derde levensdeel
Vrije blik op wat kan
Zie ik
Een nieuwe mooie weg
Met verten en verbaas
Stilte
Wijst wensen de route
Ik open en ontvang
 |
| Foto Helma Ketelaar |
Ieder mens heeft zo zijn ankers in het leven. Mijn grootste ankers waren en zijn mijn vader en mijn oma. Ik ben haar 4de kleinkind en 1ste kleindochter, er volgden nog 25 kleinkinderen na mij. Zij heeft zelf, 15 kinderen binnen 19 jaar gebaard.
Én ieder kleinkind heeft eigen warme herinneringen aan haar. Hoe knap is dat!
Een tante van me, die "De dag is langer dan vandaag" al in haar bezit heeft, zei me van de week over mijn bundel: "Niet alles rijmt ... ".
Klopt, rijmen is niet altijd mijn stijl.
Haar opmerking deed me met genoegen terugdenken aan de poezie albums van weleer.
Die poezie albums zijn zeer waardevol voor me.
Ik heb nog de oude van mijn moeder, waarin een liefdesverklaring te lezen staat. Jaren later had ik een eerste vakantievriendje ... zoon van die man die door het oorlogsgeweld in Rotterdam bij mijn overgrootmoeder bij kwam en daardoor veel in het gezin van mijn oma was. En mijn moeder leuk vond 😉. (Zij hem minder)
Zelf heb ik in het verleden 1,5 poezie album gevuld gekregen en ik heb ze nog steeds bewaard. Ja, ook in mijn eerste poezie bundel staat een soort huwelijksverzoek; was in de 5de klas.
Mijn tweede poezie album opende tot mijn grote genoegen mijn oma, ze had toen iets meer tijd, met dit door haar voor mij gekozen en geschreven gedicht:
 | |||
| Foto en album Helma Ketelaar |
Woorden die haar pasten en mij passen. Woorden die ik ook bij haar afscheid in mijn speech heb herhaald. Woorden die ik nu ook geraakt deel.
🍀🌹🍀Wat kunnen je passende woorden je goed doen🍀🌹🍀
Niet voor de komende Koningsdag
Niet zomaar oranje
Wel, Pa
Om je ook nu dichtbij te voelen
Bij mijn stappen
Bij mijn leven
Ja, ook bij mijn tweede boek
Voorjaar 2020
Kleurde mijn kamer oranje
Mijn tweede master behaald
De eerste kon ik je in 1988
Nog net vertellen
Vieren deed ik zonder je
Ook toen in De Jonge Haan, nu De Eendracht
Rijk was het gevoel
Toen ik deze bloemen zag
Je voelde gewoon naast me
Dus ik nam ze mee
Weet dat onze vele, vele gesprekken
Mijn woordvaardigheid deed groeien
Tot en met nu ... De dag is immers altijd langer dan vandaag🙏💓
 |
| Foto Helma Ketelaar |
Als de mist optrekt,
de koude er nog wel is
Kan de sprankeling
het toch even winnen
Voelt soms al heel speels,
de gewenste warmte
Nabij en geeft uitzicht op
nieuwe horizonten ...
 |
| Foto Helma Ketelaar |
Vandaag heb ik je ontmoet
Ik had wel door
Dat je ergens in deze tijd
Ook in mijn leven kwam
Daar heb ik me op verheugd
Ik was diep ontroerd
Bij de melding dat je er "was"
Dat ik je zou gaan ontmoeten
De laatste dagen voor je komst
Was ik soms echt wel wat
Prettig verward en zeker gewoon
Steeds weer anders uit mijn doen
Vandaag heb ik je van harte ontmoet
Lag je tevreden in mijn armen
Ontspannen na pittig geboortewerk
Nieuw en tegelijk bekend "samen" ...
 |
| Foto Helma Ketelaar |
Nog even ...
Ik heb geduld
Dan ontmoet ik je hier
In deze wonderlijke wereld
Waarin je ...
Wens ik je graag
Ontspannen en speels
Op jouw hele eigen manier
Kennis maakt ...
Ontdekken gaat
En veel je spel spelen
Met ballen, kleuren, divers geluid
Je geeft mij ...
Weer het oog voor
Het spel, kleur en geluid
En brengt zo mijn speelsheid terug
⚾️🪇 Mooi 🪇⚾️
 |
| Foto Helma Ketelaar |
Wat maakte dat het ...
Dat vraag ik me nu af
Wat leerde ik dan ...
Ik was zo onderweg
Wat is er nu weer ...
Er is ruimte en ik ga
Wat beleef ik straks ...
Het leven weer compleet
 |
| Foto Helma Ketelaar |
Al een paar maanden
Én de komende tijd
Leef ik in vrolijke afwachting
Vrolijke en rijke
Nieuwe afwachting
Van nieuw leven
Met voor mij
Een nieuwe rol
Ik ben ongelooflijk
Oprecht en warm
Benieuwd naar je
Naar hoe je komt
Hoe je zelf start
Met al je
Levendigheid
Die je nu al toont
Mijn nieuwe rol
Zie ik als een groot
Een rijk geschenk
Van jouw ouders
De natuur
Het leven
Het voortgaan
En doorgaan
Langzaam groei ik
In mijn nieuwe
Omarol
Volgens mij
Ben ik er straks
Graag en van harte
Met warmte en energie
Klaar voor ...
 |
| Foto Helma Ketelaar |
Een volwassen aantal jaren geleden
Veranderde de zomer
het leven
de intensiteit
...
Lang had ik er geen woorden voor
Ik moest door
want ik
wilde er zijn
...
Al een paar jaar weet ik nu
Het zwartste
scenario
bleek het niet
...
Mijn kelder vertelde mij
Hoe ik toen
dacht
en voortging
...
Dat is voorbij
De cirkel
is rond
en gaat
...
 |
| Foto Helma Ketelaar |
In mijn gemoed
gloeit de geraaktheid
de geraaktheid
die ik eigenlijk
feitelijk
niet wil
toestaan én
voelen
...
de rol van trots
...
tot ik erken
dat het me vleugels geeft
...
vleugels die ik omarm
koester
...
én me verder
verder vooruit
...
vooruit laat voeren
op de energie
de intense energie
van geraakte gloed
....
 |
| Foto Helma Ketelaar |
Door jouw dood
Leer ik jouw woorden kennen
Je woorden en je leven,
Die passen bij je gezelschap
Je gezelschap tezamen
Onder jullie steen
Je open, zelfstandige mind
Je doorleefde, jonge woorden
Geven ook 100 jaar later
Een rijkdom aan inzichten
Een rijkdom aan gedachten
Door jouw voortreffelijke, rake woorden
Foto Helma Ketelaar
De cirkel Julia Frank (1920)
Uitgegeven A.W. Sijthoff's Uitgeversmaatschappij
Lees ook de Blog: “Julia Frank: ik had graag eerder van je geleerd!”
(Helma_blogt 8-10-2022)
15 jaar terug
…
Belandde door angst
angst voor persoonlijk “gewin”
het van schouder aan schouder staan
staan voor de zaak
waar we voor geacht werden te staan
in mijn rug een “collegiaal” mes
…
Het was de tijd
waarin witte oudere mannen
elkaar soms zo begrepen
dat ze schouder aan schouder staan
staan voor de zaak
als eerder en later … “even” vergaten
Het was de tijd
waarin jonkies niet altijd
altijd hun echte persoonlijke
persoonlijke kompas volgden
zagen, kenden, wilden kennen …
Na 35 jaar actieve politiek
waarin ik de “narigheid”
vanaf mijn 16de van dichtbij
dichtbij meemaakte:
“het overheersen van persoonlijk belang”
Voelde ik zelf
voelde en (h)erkende ik
zelf een politiek mes
politiek mes in mijn rug
…
vechten/overleven/stapje terug ?
…
Werd voor mij
mijn stapje terug
...
Ik wist waarom ik
ik daar zat … om
mijn maatschappelijke bijdrage
te leveren
Mijn zakelijke carrière
onderbroken …
voor even … of …
Mijn maatschappelijke hart
hart en levenshouding
gevolgd
…
Nu 15 jaar later
was de eerste weg
alleen
nog allener
zelfs best alleenst
…
Weet
…
Het leven kan ik leven
blijvend vanuit mijn hart
mijn hart …
en …
mijn eigen levenshouding
Daardoor loop en leef
loop en leef ik momenteel
op een prachtig
rijk
maatschappelijk
delend
levenspad
…
...
Toch
…
Dat “mes” had niet écht gehoeven
...
 |
| Foto Helma Ketelaar 'Bevlogenheid" van Ger van Tangeren Ontvangen via burgemeester Ernst Bakker |
Lieve pa,
De afgelopen maanden – weken
en ik dacht dagen …
die dagen …
die dagen waren het niet.
In de abstractie van maanden
maanden – weken
stoeide ik met het bereiken
het bereiken van dat
dat wat jij net niet
net niet bereikte.
Had wel van anderen gehoord
nee … had geluisterd naar
wat zo’n doorleving met hen
met hen ooit deed
weet nu,
dat ik het niet …
niet echt gehoord
niet …
niet echt gevoeld had.
Vandaag voel ik,
dat ik …
nu ik het …
nu ik het al een paar weken ben
dat eigenlijk hét precieze
dat hét precieze moment
toch bijna ongemerkt
bijna ongemerkt in het dagelijkse …
mijn dagelijkse leven …
over …
over is gegaan.
Vandaag voel ik
voel ik hoe rijk
hoe rijk ik dit behalen
dit behalen van …
van die leeftijd
die leeftijd, die
die onverwachts
voor velen onverwachts
niet …,
nee nooit …
nooit de jouwe werd …
Hoe rijk ik …
hoe rijk ik ben …
rijk met een warme groep
warme groep dierbaren in …
in mijn leven
met wie ik mijn geworstel soms
soms heb kunnen delen
en recent heel mooi en warm
mooi en warm vierde
dat ik wél 66 werd …
Door mijn geworstel
mijn geworstel
met jouw vroege
jouw vroege …
vroege zo onverwachtse dood
…
leerde je mij nu
nu …
leerde je mij na jaren
na jaren
leerde je mij nu …
nu mij beter zien
hoe … rijk … mijn … leven … is
…
…
Dank je wel, pa …
…
…
Foto Helma Ketelaar van kaartcreatie Wijnanda Hoetmer
Als oog
Als hart
Als oor
Als hoofd
Als …
Openen voor zachtheid
Vanuit rust
Vanuit inzicht
Vanuit wijsheid
Vanuit ervaring
Vanuit …
Zachtheid
omarmen …
Krijgt leven …
Een andere dimensie
Een andere diepte
Een andere beleving
Een andere waarde
Een andere …
Om …
… genietend …
vanuit
te
…
gaan
… L E V E N …
…
En dan ...
Dan ziet ...
Of voelt ...
Ieder ... de eigenheid ...
De eigenheid van de ...
De eigen weg ...
De eigen weg ...
Die kijkt ...
Die schijnt ...
Die trekt ...
Die ...
Die er ligt ...
Die eigen weg ...
Die ook ...
Ook nu ...
Nu vast ... nu toch ...
Uitdagingen ...
Uitzichten ... mooi ... soms (toch) niet gewenst ...
Afslagen ... naar wonderlijke wegen ...
Die eigen weg ... én ... die eigen weg...
Die (toch) ook weer ...
Samen (b)lijken ...
Hoe ... ... ...?
Dat heet ... l...e...v...e...n... ...
%20....jpg) |
| Foto foto's Helma Ketelaar |
