woensdag 4 maart 2020

Vrachtwageninspiratie?

Terwijl ik vandaag in gesprek was, realiseerde ik me opeens, wat voor een mooie beweging er in het leven van mijn jong is.

In het begin van zijn leven, vanaf een paar maanden tot circa zijn 2,5de jaar woonde ons jong, met ons, in een straat waar alleen gewandeld mocht worden. Dat lijkt en is fijn en veilig.

Zo jong als hij toen was, had hij wel goed door op welke dag de vuilniswagen langskwam. Dat was indertijd een van de dagen dat ik overdag voor hem zorgde. "De "soneman"!", riep hij dan. Dan moesten we naar boven, want vanaf de eerste verdieping kon hij de "soneman" én die grote wagen zien. Natuurlijk genoot ik dan mee. Hij straalde, wees naar buiten en riep steeds weer: "De "soneman"!"

Na het wandelgebied verhuisden we naar een gezellige winkelstraat, waar zijn vader een winkel begon. Dat was anders wonen. Een snackbar als buurman! Dat was heel handig vond ons jong. Behalve de snackbar waren er overal vrachtauto's, was er dynamiek en veel drukte.

De eerste weken heeft ons jong uren vanuit de etalage, de winkel was er nog niet, naar de straat gekeken. Waar zoveel te zien was en waar ook zoveel (vracht)auto's waren.

Boodschappen doen werd een belevenis. Overal was er wat te kijken en aan te wijzen. Er ging een wereld voor ons jong open.

Recent heeft datzelfde jong, nu midden 30, voor zijn geluids- en lichtwerk een vrachtwagenrijbewijs gehaald. Dat vind ik als moeder prachtig. Voor zijn werk rijdt hij al jaren flinke bussen, maar nu is er het echte werk. De vrachtauto. De eerste ritten gingen de afgelopen weken in heftige regenbuien mét windstoten. Tegelijk kon ik me voorstellen hoe fascinerend, die ritten voor hem zijn geweest.

Mooi hoe het kan lopen .... onder de indruk van de "soneman" nu zelf achter het stuur van zo'n echte vrachtauto.
Mooi om als moeder dit soort zaken te aanschouwen.


zaterdag 7 december 2019

Kerstherinneringen

Foto: Arie Ketelaar
Familietradities  spelen een grote rol in hoe we ieder jaar weer op onze eigen manier onze eigen kerst vieren.

Doordat ik recent met mijn broer en zus door de stapels foto's van mijn moeder ben gegaan, leeft de herinnering van "onze" gezinsviering van kerst weer meer voor me.

Foto: Gini Ketelaar
Een tijdje geleden kon ik op deze viering soms wat lastiger terugkijken door de rol die het Rooms Katholieke geloof thuis bij het kerstfeest speelde. Inmiddels kan ik de herinnering aan "ons" kerstfeest thuis met een glimlach genieten.

Mijn ouders wisten er thuis, naast de kerk en het altijd grote feest bij mijn opa en oma van moeders kant (vanaf mijn 8ste alleen oma), een sfeervol feest van te maken.

Foto: Gini Ketelaar
Natuurlijk waren we op ons kerstbest gekleed en werd er gezongen én gebeden. 
's Avonds gingen we schoon gewassen in een verse flanellen pyjama op de knietjes voor de kerststal.
Omstebeurt mochten we dan de kaarsjes bij het door mijn vader gemaakte kerststalletje uitblazen.


Foto: Gini Ketelaar
Dit feest ging door tot en met Driekoningen. Die drie koningen legden ook vanaf de kerst tot 6 januari een hele reis door onze woonkamer naar het kerststalletje af.

Op Driekoningen was er een pudding met één boon. Wie die boon had, was de koning. Én die koning werd gekroond. Op de avond van Driekoningen was de koning de baas.

Nog altijd plaats ik met liefde de door mijn vader gemaakte kerststal in mijn woonkamer. 
Over een boom loop ik dit jaar nog te peinzen. Daar leg ik maandag een ei over. 

Foto: Helma Ketelaar
Die kerststal van mijn vader mét de beeldjes van mijn moeder zal dit jaar weer stralen in mijn woonkamer. 
Én de koningen reizen er weer, net als "thuis", van de kerst tot en met 6 januari naar de kerststal.

Van sommige tradities kom en wil ik nu eenmaal niet af :-)


Ik wens een ieder passende, verwarmende kerstdagen
én  
Vrede op aarde



vrijdag 1 november 2019

Tijdens Allerzielen....., wat een timing

Foto Gijs Oomkes
10 jaar terug
wat was je blij
om via de Loodijk
over de Vechtbrug
naar Weesp
naar je vriendin
te gaan.

Vol verrukking
keek je naar het water
dat vanaf je jeugd
je zo bekend was
waarop je de doerak
nog bijna vol verbazing
het riet instuurde.

Wat straalde je
op de verjaardag
bij je vrienden
na zo'n wonderlijke tijd
en je zo onverwachte,
door hoe het met je was,
verhuizing uit Weesp.

Je werd
zo hartelijk ontvangen
alsof je gewoon
er wekelijks nog
op de koffie
was geweest
gezellig en warm.

Foto Helma Ketelaar

De dag erna
was je om half 5
best moe
logisch, dacht ik
we spraken je
die middag/avond
nog alle drie.

De verzorging
je uitzicht
je nieuwe meubels
je nieuwe vriendinnen
je was er thuis
gaf je 's avonds aan
in de Egelantier.

Toen kwam
waarvan we wisten
dat het kon komen
in de vorm
die als het dan moest
jouw voorkeur had .....
het was raak.

Jij hebt er weinig
weet van gehad
vertelden ze me
je was rustig
de tv ging niet uit
tot toen ....
jij ging....

Foto Helma Ketelaar
10 jaar terug
in de nacht
van Allerzielen
ongelooflijk
raak getimed
rust zacht lieverd
en van harte bedankt ....

Foto Arie Ketelaar


donderdag 24 oktober 2019

Verwarren, gedachten, voelen, verwarren, weten

Foto Helma Ketelaar
Vandaag ben ik verward
Ik start vandaag mijn vandaag
Fit én met kolkende gedachten

Gisteren voelde ik wat ik moest doen
Mijn gisteren leerde mij recent
De waarde van mijn gevoel

 

Foto Helma Ketelaar

Vandaag verwart mijn gevoel mijn vandaag
Ik start vandaag in vertrouwen
Dat ik op een vandaag weet....


maandag 21 oktober 2019

Niet voor vandaag

Foto Helma Ketelaar
Een verleidelijk pad 
op weg
naar morgen.

Foto Helma Ketelaar

Gisteren
plompverloren
omgelegd.

Foto Helma Ketelaar

Het pad
bleek
niet voor vandaag.

 

zondag 6 oktober 2019

En toch .... stralend vandaag ....

Vandaag had ik gisterenochtend
Had ik eigenlijk gisteren niet meer verwacht
Ik vond tot gisteren, dat ik moest denken
Dat deze vandaag en dat mooie, mij uitdagende gisteren
Er niet meer voor mij waren
Maar mijn gevoel .....

Mijn gevoel bleek toch
Mijn gevoel bleek toch weer
Mijn waardevolle kompas
Ik durfde er niet
Ik durfde er dit keer niet meer ...
Maar mijn gevoel ......
 
Mijn gevoel had weer
Mijn gevoel had weer gelijk
Sinds gisterenochtend
Onverwachts en zooooo welkom

Kwam in dit najaar mijn zon weer terug
Foto Helma Ketelaar
Want mijn gevoel ......


Mijn gevoel is
Mijn gevoel blijft mijn kompas
Hoe de wereld ook draait
Hoe mijn leven ook loopt
Die straling van gisteren is

Voor alle vandaag en alle morgen ......





********************************

zaterdag 28 september 2019

De kracht van donker en weer licht worden

Poëzie en beelden kunnen herinneringen verbinden en in elkaars daglicht plaatsen.
In dit weekeind vol Poëzie en herfst zie ik verbanden, die me aan het denken zetten en inzicht geven. En hoe ik belevenissen op vele manieren en van vele kanten kan bekijken, beleven en herbeleven en steeds weer anders kan plaatsen.

Heel jong al hield ik van de schemertijd. Het moment van de dag, waarop kleuren lijken te verdwijnen en lijken over te glijden in zwart - wit. Dat is me altijd een dierbaar moment van de dag, dat ik bij voorkeur bewust beleef.
Zoals hier in Champallement op weg naar het vuurwerk op 14 juli 2019:

14-7-2019 Foto: Helma Ketelaar

Het vertrek van de kleuren is de opmaat naar de nacht, die zo vaak inzicht en helderheid geeft. 
Daar kan ik wel uren over denken en schrijven. Er zijn ook zovele verbanden te zien en te ervaren. Afhankelijk van het moment vanwaaruit je denkt. Ervaar je op dat moment de vrijheid om te denken? Jouw vrijheid. Soms is dat ook de vrijheid die je jezelf toestaat of misschien is het wel de vrijheid die voor jou op dat moment mogelijk is om te denken.
Soms weet ik eerst niet wàt ik beleef, welke helderheid ik kan ervaren/ervaar:


         Hét duidde
Foto: Helma Ketelaar



Blind
Merkte ik niet
Dat ik zag
Wat me duidde

Me duidde
Me deed voelen
Als ik lef had
En zag

Blind merkte ik niet
Dat ik het zag
Het was donker
Stil
 


Zo stil
Werd het in mij
Én donker
Want ik wist

Blind zag ik niet
In het stille donker
Dat ik het zag
Dat ik het wist
************************

En dan .... die nacht waarop het voorgevoel, dat ik niet kon duiden zo helder en tot onontkoombaar inzicht verwordt. De nacht waarop (on)gewenst alle puzzelstukjes in elkaar vallen:

Journaal – Sport – Journaal

Foto: Helma Ketelaar
Wakker, zooooooooo wakker
Getorpedeerd door een Gevoel
Dat ik een soort van had verwacht
Sport – Journaal – Sport

Hier is Het
NU, in deze N A C H T
Journaal – Sport – Journaal

Dat ik KAN denken
HIERBIJ kan Denken
Wat ik al niet bedacht heb!
Sport – Journaal –Sport

Niet wilde Denken
Nu wel moet Denken
Anders, is het te laat
Journaal – Sport – Journaal

Kijken, … ff kijken
Naar boven gelopen ……
IK DENK Alleen ……
Sport – Journaal –Sport

Breek IK dit op?
Óf, Word IK Gebroken?
Straks … is … HET ... Gebroken
Journaal – Sport – Journaal

Denkend in S T I L T E
NIET meer Voelend
Vormt het P L A N
Sport – Journaal –Sport

Licht
Plan
Gaan
Journaal – Sport – Journaal


************************
Niet lang daarna kwam een nacht, die ik niet wilde beleven. Niet wil herbeleven. 
Toch kwam die nacht me recent door mijn eigen gedicht in een heel ander daglicht te staan. Vanuit de ene pijn werd de andere pijn, maar welk leven is zonder pijn, helder. Die nacht draagt meer dan ik eerder dacht, of kon denken, de bevestiging van de duiding van het eerste gedicht. 
Dit verband zag ik pas deze nacht..... 
Dat is de waarde van blijven denken, ervaren en voelen:


Waardeloos machteloos

Eindeloos
Wachten
Parkeergarage
……… Want binnen ………
Telefoon
Pijn, zorg
GELUID …… Alleen
Vervanging

Foto: Helma Ketelaar
Angst
Alsmaar GELUID
INDRINGEND
Diep, DIEp, DIEP
Kán dit Geluid bestaan?
IS DIT wat er IS?
Wat er KOMT?
W A T   W O R D T  D I T?

STILTE… waar zoveel drukte was
IJZIGE STILTE
ALLEN impressed
Van GELUID, Gevoel
NIETS kunnen DOEN
Er ZIJN
NIETS kunnen DOEN
Er ZIJN

Elk jaar opnieuw
DIE AUGUSTUSNACHT
Overval
P I J N
G E L U I D
ZORG
Alleen
ZOOOOOOO ……. A L L E E N….

Toch Impressed
W E E R      VOORTG A A N




************************
Na de nacht kan er weer licht komen, zijn en schijnen. 
Gedachten, gevoelens en ervaringen worden door het licht, soms na jaren, verder verlicht, geordend. Zij worden soms in verkeerd, soms in bruikbaar leefbaar verband gebracht.
Zoals deze nacht mij deze, voor mij waardevolle, helderheid bood. 
Dít voor mij nu nieuwe, leefbare verband.

Foto: Helma Ketelaar


Vanuit vernieuwde, verrijkte gevoelens en inzicht van start deze dag.