Posts tonen met het label creatief. Alle posts tonen
Posts tonen met het label creatief. Alle posts tonen

vrijdag 27 december 2024

Mijn rijke reis op weg naar mijn tweede bundel

Terugkijkend op het nu bijna afgeronde jaar komt als eerste in mijn herinnering de mooie reis die ik maakte en maak naar mijn tweede bundel "De dag is langer dan vandaag". Deze bundel verschijnt, verwacht ik, medio april 2025 in het fonds van MUGbooks poëzie uitgeverij.

Menig dichter weet, dat de keuze uit je werk voor een volgende bundel een pittige klus is.
De kern was me wel duidelijk. Deze bundel heeft mijn eigen levensmotto als onderwerp en titel:
"De dag is langer dan vandaag".

Inmiddels is er heel wat werk van me, dat daar een connectie mee heeft. Hoe kon ik hier uit handig de wat mij betreft best passende poëzie selectie maken?

In de zomer van 2023 was ik al gestart met een Excelbestand met meerdere werkmappen en diverse selectievariabelen. Veel werk en ik kreeg mijn hart er niet in. Het voelde onhandig en ... Het moest anders.

Voorjaar 2024 ben ik een gestart met ouderwetse ordners waarin ik mijn poëzie alfabetisch geordend heb in showtassen met daarin het geprinte origineel, de verwijzing in welke blog het gedicht staat, waarin het geschreven is én met een extra geprint exemplaar, voor als ik ergens voordraag.

Dit was een behoorlijke klus voor mijn inmiddels toch wel ruime poëziewerk. Het geeft en gaf me wel inzicht en het echte gevoel bij mijn werk. Hierdoor kon ik makkelijker, meer met gevoel en beter selecteren.

Voor de verdere selectie had ik de professionele, creatieve ondersteuning van mijn zoon Gijs ingekocht. Bij het proces van mijn YouTube kanalen hadden we al heel rijk ervaren, dat we professioneel creatief samen kunnen werken. Tot mijn grote genoegen hebben we dat ook voor deze tweede bundel gedaan.

Eind mei 2024 heb ik mijn eerste grove selectie aan Gijs voorgelegd en met hem besproken.
Dat gebeurde na een onvergetelijke start van de dag van deze samenwerking voor mij.

Gijs werkt altijd op Moederdag. Een dag waar ik overigens niet echt aan hecht; wel aan zijn waardering. Door zijn werk in zijn bedrijf CheckOneTwo komt dat meestal iets later in mei.
Die waardering was eind mei het eerste dat ik kreeg bij zijn binnenkomst. Ik had mijn haar nog opgestoken, omdat ik de keuken bezig was. Mijn zoon houdt nu eenmaal van heerlijk eten en we zouden tussendoor lunchen.

Eind mei 2024 kreeg ik de mooiste kaart, die ik ooit kon krijgen.
Het is nu ook in december de tijd van kaarten.
Zo mooi en verrassend als deze kaart ga ik er denk ik nooit meer een krijgen ...

Foto Gijs Oomkes
 

De tekst van de kaart: "Wat ben ik blij met een moeder zoals jij."
Dat is al een heel groot geluk op zich.

Ín de kaart ... de echo van mijn kleinzoon. 

Deze niet verwachte rijke kaart bevatte waardering én een heel groot geluk.
Ik ben eind november oma geworden. 

Die zwangere reis van mijn schoondochter en kleinzoon liep ongeveer gelijk op met de inhoudelijke reis van mijn in 2025 te verschijnen bundel "De dag is langer dan vandaag". 

Hoe rijk kan leven zijn ...


 

zaterdag 1 januari 2022

2022: mooie afslagen en nieuwe wegen

Nieuwjaar is gestart. Op deze prachtige dag startte ik met een lekker stukje hardlopen. Nu thuis met koffie, restje oliebol en het nieuwjaarsconcert op NPO1. Dat beleef ik niet ieder jaar. Tijdens het lopen dacht ik aan het plezier en genoegen van mijn vader op Nieuwsjaarsdag. Wat kon die man genieten van de Radetzky-Marsch van Johann Strauss. Zijn genieten was voor mij een genieten op zich. Dat was al weer 38 jaar terug. Hij was toen 65.

Toen ik zijn leeftijd tijdens het hardlopen besefte, voelde ik me extra gelukkig. Zo fit als ik nog altijd ben. Hoewel ik onder meer zeer tot mijn spijt en verdriet in november bij een tennisvriendin heb ervaren, hoe verrekte kwetsbaar fitheid kan zijn.

Carpe diem, geniet van het moment en haal uit het leven het beste, ook al (b)lijkt leven soms opeens anders te zijn. Dat leerde mijn oma me al de eerste 40 jaar van mijn leven. Een inzicht en kracht waar ik haar elke dag dankbaar voor ben.

Natuurlijk kijk ik ook vandaag even terug en vooruit.

Terug: 2021: ik werd weer krachtig, mijn veerkracht won het van mijn hersenschudding en kaakkneuzing en zakelijk voel ik me sterk. Creatief was het een doorbraak ("Helaas niet voor mij")  Ik heb genoten van de diverse optredens, die er ondanks alles soms konden plaatsvinden.

Vooruit: 2022: ik ga keuzes maken. Het is meer dan tijd om privé, zakelijk, fit en creatief te zien wat ik dit jaar ga doen en voor jaren daarna daarmee een nieuwe basis ga leggen. Soms komt een nieuwjaar op een heel passend moment. Dit momentum pak ik dan ook van harte aan.

Hoe? Het zal niet standaard zijn, zoals ik in "Onderweg" al eens schreef en uitsprak. Ik ga dromen, voelen, kijken, luisteren, beleven, durven, gaan en als het past of uitkomt springen. Mocht ik natte voeten halen ... , dat verwacht ik niet. Én mocht dat (deels) toch gebeuren ... volgens mij heb ik allang laten zien, dat ik dan zorg, dat ik weer op een mooie, mij passende, nieuwe, droge kant terechtkom.

Kortom: onderweg naar mooie afslagen en nieuwe wegen in 2022 ...

Foto Helma Ketelaar


zondag 25 juli 2021

Dagtochtje in Rotterdam met gids met roots

Let op, dit lijkt wel een kort uitjesverslag!

Natuurlijk ben ik wel eens in Rotterdam, even, geweest. Voor mijn werk, of doordat nota bene mijn eigen jong op eigen benen startte in Rotterdam.

Als historica, en bijna Amsterdamse, weet ik heus wel wat van de skyline, de havens, de aanpak mentaliteit, boekhandel Donner, het bombardement en de opbouw van de stad.

Maar als een vriendin, opgegroeid in Rotterdam Zuid uit een familie met een binnenschippersgeschiedenis, je "haar" Rotterdam laat zien en je wijst, waar de boot van haar vader lag, dan kijk je letterlijk je ogen uit.

  Foto Ina Boer

 

Ina vertelde me dat heel lang Het Witte Huis het hoogste punt van de skyline was, hoe Het Depot nu schittert, waar er gebasketbald werd door haar en waar ze die sport keek....
Dan voelt die stad me opeens heel anders.

Foto Ina Boer: voor Het Witte Huis

Die stad kent rust, leeft en heeft zoveel geschiedenis. Ik besefte weer eens hoe goed je soms in het buitenland in de rondte kijkt en hoe weinig je daar in eigen land de tijd voor neemt. Helemaal met een vriend(in) die in zo'n andere buurt/stad is opgegroeid, is dit zo leuk. Dan ga je je voorstellen, hoe het is om daar op te groeien en te leven.

In Rotterdam is nog steeds de scheidslijn, tussen wat wel en niet gebombardeerd is, te herkennen. Hier en daar lijkt (?) het bombardement wel heel precies uitgevoerd, want het postkantoor en het stadhuis staan nog overeind.

Foto Helma Ketelaar: Laurenskerk

Ook de oplossing om de collectie van het Museum van Boijmans Van Beuningen tijdens de verbouwing in Het Depot te plaatsen, vind ik indrukwekkend en zo passend bij mijn beeld van Rotterdam: industrieel, creatief en aanpakken. 

Foto Helma Ketelaar: Het Depot


Natuurlijk zag ik op een afstand de Euromast én kunst én water én havens.

Een grotere verrassing was de Noorse Sjømannskirke voor mij:

  
Foto: Helma Ketelaar
Foto: Helma Ketelaar

Rotterdam heeft als stad ook een heerlijke diversiteit aan mensen, terrassen en fantastische bruggen.

Volgens mij is hier wel uit te lezen dat dit dagtochtje smaakt naar meer.
Dank je wel, Ina!🙏🙏🙏
Die stad Rotterdam heeft me meer geraakt, dan ik vooraf had gedacht.