Én dan blijkt er zomaar een vers nieuw pad!

Nog geen twee maanden geleden schreef ik mijn blog: "Het oude, overvolle kastje kan en gaat van slot en wordt opgeruimd."

Enige tijd daarvoor had ik mijn studie al gepauzeerd, omdat ik merkte, dat ik behoefte had aan ruimte en verdiepen.

Hoewel leven vanuit "niet zeuren en doorgaan" mij ook echt wel bekend is, én mij ver bracht, heb ik nu weer eens heel goed ervaren, dat ruimte nemen en verdiepen waardevol is.

Mijn keuze om even stil te staan, mijn levensverhaal en drijfveren opnieuw te bekijken, te delen en te ordenen was goud waard.

Dat oude, overvolle kastje is niet meer.

Mijn blik is weer open en ik kies vanuit mezelf wat er is en gaat zijn.

Inderdaad: ruimte nemen en verdiepen geeft zicht op veel meer aantrekkelijke afslagen op een levensweg. Dat geldt ook voor mij.

Ik orden nu vanuit mijn nieuwe keuzes mijn verdere weg, waarin ik plaats houd voor ruimte en verdiepen. Dit geeft me zo'n mooi zicht op wat er nog meer is; dat houd ik vast. 

Vanuit deze ruimte en verdieping creëer ik mijn actieve leven voor de komende jaren.
Want ... té stil zitten ervaar ik voor mij niet als een fijn leven. Ik zeg weleens: "Ik heb geen brief geschreven om hier te zijn. Ik was hier opeens. De luxe is, dat mijn wieg op een heel mooi stukje van deze aarde stond en van dit leven, mijn leven, maak ik hier vanuit mijn drijfveren een mooi en waardevol leven. Daarbij kijk ik graag naar een groeiende, bloeiende geranium, terwijl ik ondertussen van alles en nog wat onderneem."

Er is altijd weer een mooi pad, een nieuw pad, met diepte, dat uitdaagt om te ontdekken ...

Foto: Helma Ketelaar

 

 

Een meer dan tevreden, trotse moeder

Zojuist stond ik een kaartje te kopen voor de verjaardag van mijn zoon. 

Foto in bezit Helma Ketelaar

Zesendertig jaar terug legde ik de laatste hand aan vele breisels. Die, toen ik ze aan het breien was, zo heel klein leken, maar zo groot waren, toen je er was.

Je was iets aan de vroege kant, maar net als nu goed op lengte. Toch leken die zo met zorg gemaakte breisels van me zo ruim, zo groot.

Foto in bezit Helma Ketelaar

Dat groeien ging goed en tijdens mijn studie had ik mooi de tijd om jezelf te voeden. Dat voeden was eerst nog even best lastig om te leren, maar ik vond het prachtig om te doen.


Zonder stress van zwangerschapsverlof en allerlei zaken. Ik had "gewoon" een schooljaar studie met een groot literatuurexamen gepland en daardoor de tijd voor al het nieuwe.

 
Ik kan er wel uren over schrijven en denken. Net als de meeste moeders rond de verjaardag van hun kind.

We hebben al vele, mooie en onbezorgde jaren gekend en ook elkaar diep in de ogen moeten kijken in pittige tijden. Muziek was toen de manier om alles een plaats te geven. Samen muziek maken, is helend en krachtig.

Hoe heerlijk is het dan om een kaartje kopen voor alweer een verjaardag. In het vertrouwen, dat er nog vele komen. Dat is een rijke actie, die ik zo afrond met het schrijven, adresseren, frankeren en posten van het kaartje.

Een kaartje mét pittige muziek, al is het dan in de vorm van een cover. 

Foto Helma Ketelaar

Vóór je met je bands jullie eigen nummers speelden, was dit een van de covers uit jullie repertoire. Me daardoor extra bekend.


Afgelopen zaterdag hebben we met je vriendin een hele mooie dag beleefd. Ook daar was weer muziek. Een prachtig Frans barok concert wat zomaar op ons pad kwam. 

We hebben die dag met elkaar van de korte veertochtjes over de Lek, de cultuur, de muziek, het wandelen, de omgeving en ons contact genoten.

Zo simpel en zo mooi kan leven zijn. 

Zo simpel, zo mooi en zo waardevol

Mag leven soms zijn.

 

Foto Helma Ketelaar