Én dan blijkt er zomaar een vers nieuw pad!

Nog geen twee maanden geleden schreef ik mijn blog: "Het oude, overvolle kastje kan en gaat van slot en wordt opgeruimd."

Enige tijd daarvoor had ik mijn studie al gepauzeerd, omdat ik merkte, dat ik behoefte had aan ruimte en verdiepen.

Hoewel leven vanuit "niet zeuren en doorgaan" mij ook echt wel bekend is, én mij ver bracht, heb ik nu weer eens heel goed ervaren, dat ruimte nemen en verdiepen waardevol is.

Mijn keuze om even stil te staan, mijn levensverhaal en drijfveren opnieuw te bekijken, te delen en te ordenen was goud waard.

Dat oude, overvolle kastje is niet meer.

Mijn blik is weer open en ik kies vanuit mezelf wat er is en gaat zijn.

Inderdaad: ruimte nemen en verdiepen geeft zicht op veel meer aantrekkelijke afslagen op een levensweg. Dat geldt ook voor mij.

Ik orden nu vanuit mijn nieuwe keuzes mijn verdere weg, waarin ik plaats houd voor ruimte en verdiepen. Dit geeft me zo'n mooi zicht op wat er nog meer is; dat houd ik vast. 

Vanuit deze ruimte en verdieping creëer ik mijn actieve leven voor de komende jaren.
Want ... té stil zitten ervaar ik voor mij niet als een fijn leven. Ik zeg weleens: "Ik heb geen brief geschreven om hier te zijn. Ik was hier opeens. De luxe is, dat mijn wieg op een heel mooi stukje van deze aarde stond en van dit leven, mijn leven, maak ik hier vanuit mijn drijfveren een mooi en waardevol leven. Daarbij kijk ik graag naar een groeiende, bloeiende geranium, terwijl ik ondertussen van alles en nog wat onderneem."

Er is altijd weer een mooi pad, een nieuw pad, met diepte, dat uitdaagt om te ontdekken ...

Foto: Helma Ketelaar

 

 

"We" deugen!

Hoe mooi is het, wanneer een gestudeerd mens als Rutger Bregman eerst jaren peinst over het idee "de meeste mensen deugen" en ons daarna trakteert op een boek met de titel "De meeste mensen deugen". Een boek, waarin niet zomaar wat gesteld wordt. Het is hartverwarmend, uitnodigend om te lezen, ogen openend en breed en degelijk onderbouwd.

Het is een boek waar jarenlang met hart, hoofd en ziel aangewerkt is. Dit deed Rutger Bregman aan de ene kant om te ontdekken of het algemene mensbeeld in onze wereld wel juist is en aan de andere kant om ons vanuit veel en divers onderzoek mee te nemen in zijn idee "de meeste mensen deugen".
Een boek, dat niet alleen degelijk is, maar heel knap in deze degelijkheid de lezer pakt en meeneemt, ruim 400 pagina's lang. Normaal schrijf ik "mij meeneemt" inmiddels weet ik, dat ik van dit boek zeker kan zeggen "de lezer meeneemt". Het boek is al vaak gelezen en zal zonder twijfel nog meer gelezen worden.

Foto Helma Ketelaar

Door te werken vanuit onder meer de wetenschappelijke inzichten van de filosofie en psychologie, de geschiedenis te analyseren en dit te combineren met persoonlijke geschiedenissen van diverse mensen heeft dit werk in mijn ogen een bijzondere waarde. Met genoegen las ik ook de openheid tijdens het schrijven van Rutger Bregman, die zichzelf gedurende het uitwerken van zijn ontdekkingen, verkregen inzichten en gedachten kritisch blijft bevragen en dit met de lezer deelt.

De uitwerkingen van het gaan leren kennen van "vreemdelingen", die daarna "gewone mensen" bleken, heb ik met veel genoegen gelezen. Het is zo herkenbaar en dit kunnen we inderdaad met elkaar regelmatig anders doen. Door ons eerst te verdiepen in de ander, elkaar open of opener tegemoet te treden. Dat geeft een voedingsbodem om te bouwen aan saamhorigheid, waar feitelijk de basis voor aanwezig is; de meeste mensen blijken immers te deugen.

Wat ik wel lastig vond aan dit boek, is dat de geschiedenis nog steeds met name gekleurd wordt door mannen. Ik heb zeker de indruk, dat Rutger Bregman breed kijkt. De samenlevingen toen en nu zijn nog niet evenwichtig op dat gebied. Het motiveert mij wel om daar in mijn dagelijks leven nog alerter op te zijn en mee te bouwen aan een meer zichtbare plaats van vrouwen in onze wereld. Daar wordt ook door vele anderen aangewerkt. Nog zo niet lang geleden is in Nederland het indrukwekkende werk van Els Kloek; 1001 vrouwen verschenen en Daphne Bunskoek werkt aan een boek over vrouwelijke ontdekkingsreizigers uit de negentiende eeuw. Daar ben ik benieuwd naar.

Net als anderen kan ik niet anders dan Rutger Bregman hartelijk bedanken voor zijn indrukwekkende en motiverende werk, dat mij vraagt om het meer dan eens te lezen.

Fijn, dat De meeste mensen deugen!

Nog niet gelezen? Kijk waar je er tijd voor kunt vrijmaken.