"We" deugen!

Hoe mooi is het, wanneer een gestudeerd mens als Rutger Bregman eerst jaren peinst over het idee "de meeste mensen deugen" en ons daarna trakteert op een boek met de titel "De meeste mensen deugen". Een boek, waarin niet zomaar wat gesteld wordt. Het is hartverwarmend, uitnodigend om te lezen, ogen openend en breed en degelijk onderbouwd.

Het is een boek waar jarenlang met hart, hoofd en ziel aangewerkt is. Dit deed Rutger Bregman aan de ene kant om te ontdekken of het algemene mensbeeld in onze wereld wel juist is en aan de andere kant om ons vanuit veel en divers onderzoek mee te nemen in zijn idee "de meeste mensen deugen".
Een boek, dat niet alleen degelijk is, maar heel knap in deze degelijkheid de lezer pakt en meeneemt, ruim 400 pagina's lang. Normaal schrijf ik "mij meeneemt" inmiddels weet ik, dat ik van dit boek zeker kan zeggen "de lezer meeneemt". Het boek is al vaak gelezen en zal zonder twijfel nog meer gelezen worden.

Foto Helma Ketelaar

Door te werken vanuit onder meer de wetenschappelijke inzichten van de filosofie en psychologie, de geschiedenis te analyseren en dit te combineren met persoonlijke geschiedenissen van diverse mensen heeft dit werk in mijn ogen een bijzondere waarde. Met genoegen las ik ook de openheid tijdens het schrijven van Rutger Bregman, die zichzelf gedurende het uitwerken van zijn ontdekkingen, verkregen inzichten en gedachten kritisch blijft bevragen en dit met de lezer deelt.

De uitwerkingen van het gaan leren kennen van "vreemdelingen", die daarna "gewone mensen" bleken, heb ik met veel genoegen gelezen. Het is zo herkenbaar en dit kunnen we inderdaad met elkaar regelmatig anders doen. Door ons eerst te verdiepen in de ander, elkaar open of opener tegemoet te treden. Dat geeft een voedingsbodem om te bouwen aan saamhorigheid, waar feitelijk de basis voor aanwezig is; de meeste mensen blijken immers te deugen.

Wat ik wel lastig vond aan dit boek, is dat de geschiedenis nog steeds met name gekleurd wordt door mannen. Ik heb zeker de indruk, dat Rutger Bregman breed kijkt. De samenlevingen toen en nu zijn nog niet evenwichtig op dat gebied. Het motiveert mij wel om daar in mijn dagelijks leven nog alerter op te zijn en mee te bouwen aan een meer zichtbare plaats van vrouwen in onze wereld. Daar wordt ook door vele anderen aangewerkt. Nog zo niet lang geleden is in Nederland het indrukwekkende werk van Els Kloek; 1001 vrouwen verschenen en Daphne Bunskoek werkt aan een boek over vrouwelijke ontdekkingsreizigers uit de negentiende eeuw. Daar ben ik benieuwd naar.

Net als anderen kan ik niet anders dan Rutger Bregman hartelijk bedanken voor zijn indrukwekkende en motiverende werk, dat mij vraagt om het meer dan eens te lezen.

Fijn, dat De meeste mensen deugen!

Nog niet gelezen? Kijk waar je er tijd voor kunt vrijmaken.

Met wie heb ik het genoegen? Met het FD ?!

Als marketeer heb ik mij niet ingeschreven in het "bel mij niet" register. Niet dat ik zo graag "plat"gebeld word. Ik vind het vanuit mijn marketingervaring en -professie wel interessant hoe de diverse merken hun telefonische acquisitie aanpakken.

In mijn marketinglessen hebben we het vaak over merken en branding. Dan komt ook de (online) service ter sprake. Misschien is het waardevol de callcenters daar ook wat vaker in te betrekken. Persoonlijk vind ik de callcenters die er zijn, vaak een gemiste kans. Ik vraag me weleens af hoe de medewerkers door hun managers en die weer door klanten worden gebrieft.

Sinds kort lees ik naast (betalend) De Correspondent weer regelmatig online artikelen van het FD. Vanuit mijn studieachtergrond, economische en sociale geschiedenis aan de UvA, mijn zakelijke werk en politieke kleur bieden de artikelen van het FD me vaak een blikverruimende ervaring. Daar hou ik ook wel van. Ik had ook al even gekeken, welke abonnementsvormen het FD heeft. Ik kom immers niet voor niets ook uit de uitgeverswereld en snap heel goed, dat voor niets de zon opgaat.

Aangezien ik binnenkort eerst de scriptie van mijn tweede master echt wil opstarten, Master in Marketingmanagement bij NCOI, heb ik bij het FD op dit moment nog geen abonnement. Eerst de lesweken voor studerend werkend Nederland afronden en het theoriegedeelte van mijn scriptie op papier, had ik bedacht. Dan heb ik alvast weer een paar weken wat artikelen van het FD gelezen en kijk ik welke abonnementsvorm me past.

Deze week werd ik in mijn gedachtegang ingehaald. Als ik niet oplet, wordt mijn gedachtegang daar ook door bepaald. Ik werd gebeld. Mogelijk volgt er bij de lezer herkenning. Toen ik opnam hoorde ik: 

• enorme herrie
• veel gelach
• drukte
• een beller, die niet eens zijn naam zegt
• laat staat namens wie hij belt.

Persoonlijk denk ik dan direct; wie is hier die opdrachtgever? Weet die wel hoe dit gaat? Ik heb zelf maar gevraagd met wie ik het genoegen had en namens wie. 
Namens het FD. Nou, als we het over branding hebben.... dan past dit niet voor mij bij het beeld dat ik van het FD heb. Dan heeft het FD heel erg veel geluk, dat het waar is wat ik tegen die "student"(?) zei, dat ik op inhoud en tijd op een mij passend tijdstip zelf een keuze maak uit de diverse FD abonnementen.

Dagen later loop ik me eigenlijk nog steeds te verbazen.... Met wie had ik immers het genoegen? Iemand namens het FD.......

PS Tijdens het schrijven van deze blog werd ik gebeld door iemand namens het GFK voor het kijkonderzoek. Dat was naar mijn idee een prettig normaal gesprek waar we woensdag even verder op doorgaan. Zo kan het dus ook :-)