De behoefte om te wandelen komt bij mij al een behoorlijk aantal maanden diep van binnenuit. Op gegeven moment krijg ik gewoon het gevoel: "Ik moet naar buiten, wandelen".
Doordat dit nu al bijna driekwart jaar zo is, heeft het wandelen een logische plaats in mijn leven gekregen. Het is ook wel fijn om te doen en sinds de coronatijd er is, beduidend fijner dan daarvoor.
Ik wandel dan graag gewoon door mijn dorp. Nou is het dorp, Hilversum, waar ik woon best wel groot en nogal ruim opgezet. Er zijn van allerlei typen parken, wijken en buurten en zo nu en dan combineer ik het wandelen met iets nuttigs. Dan gaat de rugzak om.
Na iedere wandeling voel ik heel goed hoe heilzaam het wandelen is voor mijn (goed) herstellende hersenschuddingshoofd.
Daarom heb ik begin februari het artikel in Trouw over Shane O'Mara ook met veel genoegen en herkenning gelezen. Het artikel begint ongeveer met de zin: "Lopen bevrijdt onze geest, en sterkt ons geheugen."
Dat is precies wat ik merk nu ik sinds half november bijna dagelijks wandel. Eerder wandelde ik ook wel met enige regelmaat, maar nu ik al het goede, dat wandelen me brengt, extra bewust ervaar, laat ik het wandelen niet meer los.
"Te voet", zo heet het boek van O'Mara waar het artikel over ging. Het boek was nog interessanter dan ik eerst al had gedacht. O'Mara beschrijft vanaf de evolutie wat het voor ons mensen betekent dat we rechtop lopen; op twee benen. Hij schetst en onderbouwt hoe dit rechtop lopen onze actieradius en mogelijkheden heeft beïnvloedt.
Wandelen houdt ons aantoonbaar jong en levert ons veerkrachtige hersenen, schrijft O'Mara. Dat sluit mooi aan bij inzichten over de hersenen, die ik ook wel meegeef aan mijn studenten. Het brein is maakbaar, je kunt het trainen en goed voeden. We kunnen de hersenen door regelmatig te wandelen ook helder houden en versterken.
 |
| Foto Helma Ketelaar |
Vooral buiten wandelen levert veel effect. Met meer personen wandelen heeft ook zeker waarde las, en ervaar, ik. Het alleen wandelen levert een mens dikwijls heldere gedachten en een letterlijke frisse kijk. Dat vind ik zelf ook heel waardevol.
In deze wat stillere tijd is het over het algemeen goed wandelen in mijn dorp en de andere steden en dorpen. Ik ervaar nu de waarde van een wandelbaar dorp. O'Mara heeft voor de stadsplanologen ook een tip: het woord EASE:
"Easy
(gemakkelijk te belopen),
Accessible (toegankelijk voor iedereen)
Safe (veilig voor iedereen) en
Enjoyable (plezierig voor iedereen) zijn."
Als ieder nadeel dan toch zijn voordeel "heb", zoals Johan Cruijff dikwijls stelde; wat mij betreft houden we de bewandelbaarheid dan ook minimaal op dit huidige niveau. Delen we vanaf nu de steden en de dorpen meer in met oog voor het belang van een aangenaam wandelbare leefomgeving. Dan hebben we allemaal de kans om aan ons heldere hoofd te werken😉
