Posts tonen met het label opa en oma. Alle posts tonen
Posts tonen met het label opa en oma. Alle posts tonen

vrijdag 5 november 2021

Voordragen, bijna 60 jaar lang

Vorige week vond ik het best spannend om in De Vorstin in Hilversum voor te dragen uit mijn bundel "Helaas niet voor mij". Ik merkte dat aan de uren dat ik er mee bezig was. De gedachten en herinneringen, die tijdens de voorbereidingen naar boven kwamen. Ook herinneringen van heel lang terug. Dat zorgde ervoor, dat ik mijn oude fotoalbum in gedoken ben.

Ja hoor, bij opa en oma Hageman, nog in Nederhorst den Berg, stond ik al voor te dragen. Ik vermoed als vier- of vijfjarige. Weliswaar geen eigen geschreven tekst, ik kon toen nog niet schrijven. Het zal wel een tekst van een non van mijn school zijn geweest. Volle aandacht kreeg ik van mijn zo dierbare en zeker ook creatieve grootouders.

Foto Gini Ketelaar
 

Aan de foto is te zien, dat ik het best wel een beetje griezelig vond.
Zo voelde ik me denk ik afgelopen zondag ook wel.

De Vorstin noem ik soms nog de Tagrijn. Zo heette het centrum, toen ik het in 1980 leerde kennen. Ik leerde het daar kennen doordat we daar met een groep jongeren de landelijke PPR-Jongeren heb opgericht. 

Foto in het bezit van Helma Ketelaar

Ria Bekkers was daar bij én ook mijn vader. Zo'n jongeren organisatie oprichten is een flinke bak werk en het was dan ook echt een feest, toen we 10 mei 1980 van start konden.

Vanuit die activiteit leerde ik ook mijn eerste partner kennen en daarmee begon een bijzonder avontuur. In het begin gingen we vaak uit in de Tagrijn. Vooral de avonden met startende bandjes vond ik prachtig. Ik genoot van de energie, drive en vaak verrassende, mooie muziek. Het is een mij dierbare plek, die nu als De Vorstin een creatieve plaats in Hilversum inneemt.

Toen ik podia zocht om mijn gedichten voor te dragen, zag ik het Open podium van De Vorstin. Zeker gezien de  bron waaruit de gedichten van "Helaas niet voor mij" voortkomen, leek het me heel bijzonder om dat daar te mogen doen. Ik was dan ook oprecht blij, dat ik met mijn gedichten mee mocht doen. Door corona moest ik wel even wachten, maar 31 oktober 2021 was het zover.

Ik was super benieuwd hoe mijn voorgedragen poëzie bij dit publiek zo vallen. Helemaal toen ik merkte dat er ruim 10 CKV scholieren tot mijn gehoor behoorden.

 

Foto Michael Bosboom Fotografie

Als ik mijn foto zie, zie ik, dat ik echt wat gespannen was. Maar mijn woorden en gevoelens kwamen over. De spontane feedback, die ik van een aantal mensen uit de zaal kreeg, was hartverwarmend. Zonder die jarenlange ervaring van op vele verschillende momenten het woord, of de muziek voeren was me dat vast niet gelukt.

Dank aan de organisatie van het Open podium van De Vorstin dat dit mogelijk was. 

Voor mijn eigen verwerking van mijn woorden uit "Helaas niet voor mij" over mijn eigen belevenissen als "hetero van de homo" (als je partner later uit de kast komt, of in je relatie daarover dubt) heeft die middag op die plaats voor mij heel veel betekent. Ik zette weer een grote stap voorwaarts in mijn verwerking.

 

Ontwerp en foto: BRRT, Bart van Heiningen




zaterdag 7 december 2019

Kerstherinneringen

Foto: Arie Ketelaar
Familietradities  spelen een grote rol in hoe we ieder jaar weer op onze eigen manier onze eigen kerst vieren.

Doordat ik recent met mijn broer en zus door de stapels foto's van mijn moeder ben gegaan, leeft de herinnering van "onze" gezinsviering van kerst weer meer voor me.

Foto: Gini Ketelaar
Een tijdje geleden kon ik op deze viering soms wat lastiger terugkijken door de rol die het Rooms Katholieke geloof thuis bij het kerstfeest speelde. Inmiddels kan ik de herinnering aan "ons" kerstfeest thuis met een glimlach genieten.

Mijn ouders wisten er thuis, naast de kerk en het altijd grote feest bij mijn opa en oma van moeders kant (vanaf mijn 8ste alleen oma), een sfeervol feest van te maken.

Foto: Gini Ketelaar
Natuurlijk waren we op ons kerstbest gekleed en werd er gezongen én gebeden. 
's Avonds gingen we schoon gewassen in een verse flanellen pyjama op de knietjes voor de kerststal.
Omstebeurt mochten we dan de kaarsjes bij het door mijn vader gemaakte kerststalletje uitblazen.


Foto: Gini Ketelaar
Dit feest ging door tot en met Driekoningen. Die drie koningen legden ook vanaf de kerst tot 6 januari een hele reis door onze woonkamer naar het kerststalletje af.

Op Driekoningen was er een pudding met één boon. Wie die boon had, was de koning. Én die koning werd gekroond. Op de avond van Driekoningen was de koning de baas.

Nog altijd plaats ik met liefde de door mijn vader gemaakte kerststal in mijn woonkamer. 
Over een boom loop ik dit jaar nog te peinzen. Daar leg ik maandag een ei over. 

Foto: Helma Ketelaar
Die kerststal van mijn vader mét de beeldjes van mijn moeder zal dit jaar weer stralen in mijn woonkamer. 
Én de koningen reizen er weer, net als "thuis", van de kerst tot en met 6 januari naar de kerststal.

Van sommige tradities kom en wil ik nu eenmaal niet af :-)


Ik wens een ieder passende, verwarmende kerstdagen
én  
Vrede op aarde