Deze zomer ben ik gaan lezen in Dr. W.H. Posthumus-Van der Goot "Hartstochtelijk, partijloos, feministe" van Anita Wiersma. Dat bracht me veel en me ook terug naar de VVAO (Vereniging van Academische vrouwen), waar ik nu wel weer tijd voor heb.
De VVAO kent ook kringen en tot mijn grote plezier heeft de VVAO afdeling Gooi- en Eemland nu ook een Theaterkring. Dat leek (en bleek) me leuk. Diverse musea en live muziek bezoek ik ook wel alleen. Theaterbezoek vind ik wel erg leuk om samen te doen.
De groep was enthousiast over mijn interesse en direct had ik twee theaterafspraken in mijn agenda. Afgelopen donderdagavond was de eerste. We gingen naar Eleonora van Dood Paard in Frascati. Dat theater had ik Sinds de voorstelling "Anderman" van Susies Haarlok niet meer genoten.
Leuk naar Amsterdam met een groep. Een van de oprichters van deze VVAO Theaterkring kende Dood Paard en Frascati goed. Zo kwamen we bij deze indrukwekkende première.
Dit uitje viel voor mij ook wel op een mooi moment. Ik had er zin in.
Het was wel een voetbalavond, dus ook de ME was ruim vertegenwoordigd op het Rokin.
Hoe fijn is het om dan samen vooraf te eten. Zo leerde ik eerst in de trein en daarna bij het eten drie andere vrouwen van deze Theaterkring kennen. We gingen nieuwsgierig en benieuwd de voorstelling in. Mooi VVAO onderwerp en helemaal voor mij als historica.
 |
| Foto Helma Ketelaar |
De voorstelling Eleonora raakte en nam me anderhalf uur mee in het verhaal. Waar ik soms door het ene karakter en dan weer door het andere karakter werd aangesproken en/of geïnspireerd.
Een voorstelling waarin aandacht was voor het levensverhaal van Eleonora Fonseca Pimentel.
Door Dood Paard wordt haar levensverhaal nu meer bekend. Tegelijk is ook de rol van de vrouw op het toneel van waarde.
 |
| Foto Helma Ketelaar |
Mina Etemad schreef in haar recensie in de theaterkrant over Eleonora
" dat is de belangrijkste parallel tussen de vrouw op het toneel en Eleonora: zij zijn onderdeel geweest van de geschiedenis, maar zijn onvoldoende erkend. De vrouw voor ons heeft al decennia meegewerkt en -geschreven aan het werk van haar man, maar nooit de credits gekregen. Eleonora heeft een rol gespeeld in de Napolitaanse revolutie, maar bijna niemand kent haar naam nog."
Kortom: lezen bracht me terug naar de VVAO en opnieuw naar het theater.
Top avond en de voorstelling vind ik een aanrader.
